شمارهٔ ۶۱ - جایزهٔ جواب دماوندیه ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
بگفتم چامه‌ای بهر دماوند
که اندر عالمش ثانی نباشد
کرا بهتر از آن گوید، ز دینار
کم از پنجاه ارزانی نباشد
ولی یک شرط باشد اندرین کار
که گوینده خراسانی نباشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به دماوند، کوهی بلند و محبوب در ایران اشاره دارد و به دنبال سرودن چامه‌ای درباره‌اش است. او بر این باور است که در جهان هیچ چیز دیگری به زیبایی دماوند نیست و اگر کسی بهتر از او درباره آن سخن بگوید، ارزش آن کمتر از پنجاه دینار نخواهد بود. اما او یک شرط دارد: آن شخص نباید خراسانی باشد.