شمارهٔ ۵۹ - جای زحمت ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)
بی‌زحمت و دردسر چه جاییست
جایی که در آن بشر نباشد
کآنجا که در آن بشر نهد پای
بی‌زحمت و دردسر نباشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به دنبال جایی است که انسان وجود نداشته باشد و در آنجا هیچ زحمتی و دردی نیست. او به این نتیجه می‌رسد که هر جایی که انسان پا بگذارد، دیگر نمی‌تواند بی زحمت و دردسر باشد.