شمارهٔ ۶۰ - بد مکن ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفتعلن فاعلات مفتعلن فع (منسرح مثمن مطوی منحور)
بد نکند هیچ کس به مردم و هم نیز
با بد مردم کسی شریک نباشد
بیتی خواندم به یک کتاب که هرگز
نیک‌تر از آن زر سبیک نباشد
« گر تو بدانی که بد چگونه قبیح است
هیچ نیاید ز تو که نیک نباشد»
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت رفتار درست و نیکو با مردم اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ‌کس نباید به دیگران بدی کند و همچنین نباید در بدی دیگران شریک شود. همچنین شعری را نقل می‌کند که نشان می‌دهد نیکی و خوبی از هر چیزی باارزش‌تر است. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که اگر کسی بدی را بداند، نباید از او انتظار رفتار بد باشد.