شمارهٔ ۷۱ - به مناسبت کوتاه کردن زنان گیسوان خود را ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
شنیدم در امریکا گروهی
دل از عشق زنان یکسو کشیدند
ز دست بیوفایی‌های نسوان
در آغوش جوانان آرمیدند
همانگه دسته‌ای در شهر پاریس
سوی این ماجرا با سر دویدند
چنان شد رسم کار بچه‌بازی
که گفتی زن از اول نافریدند
زنان از دیدن این غبن فاحش
سرانگشت پشیمانی گزیدند
پس آنگه بهر استرضای مردان
به فرم امردان کسوت گزیدند
به بر کردند رخت تنگ و کوتاه
سراسر زلف با مقراض چیدند
شد این مد در جهان مقبول و هرجا
زنان گیسوی مشک‌افشان بریدند
به ایران هم سرایت کرد این کار
زنان فرمودهٔ شیطان شنیدند
طلایین طرّه و مشکین کلاله
درو کردند و قلب ما دریدند
سر خود را کچل کردند و زین غم
دل ما را به خاک و خون کشیدند
به یک تقلید بیجا این بلا را
دودستی بر سر خود آوریدند
سخن کوته کنم دور از عزیزان
زنان یکسر به گیس خویش ریدند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به انتقاد از رفتار زنانی می‌پردازد که با تقلید از دیگران، به سبک و مدهای نادرست روی آورده‌اند. شاعر به ناپایداری عشق و بی‌وفایی زنان اشاره می‌کند و می‌گوید که برخی از آنها به جای وفاداری، در آغوش جوانان دیگر آرامیده‌اند. از سویی دیگر، او به تغییراتی که به‌واسطه مدهای ناپسند در درازای زمان در پوشش و ظاهر زنان به وجود آمده، انتقاد می‌کند. در نهایت، شاعر تأکید می‌کند که این تغییرات نتیجه تقلید از دیگران بوده و باعث ناراحتی و زخم‌خوردگی دل مردان شده است.