شمارهٔ ۷۶ - غول ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف یک موجود وحشتناک و هولناک می‌پردازد که به نوعی دیو یا غولی را به تصویر می‌کشد. این موجود به گونه‌ای ترسناک است که حتی اگر تصویرش را به دیوار خالی نیز بیندازیم، تأثیری عمیق و ترسناک خواهد داشت. به نظر می‌رسد که این هیبت و形 به حدی رعب‌آور است که موجب رمیدن و وحشت دیگران می‌شود.