شمارهٔ ۷۸ - زبان سرخ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
درست گوی و به هنگام گوی و نیکوگوی
که سخت مشکل کاربست کارگفت و شنود
اگر سلامت خواهی به هر مقام، زبان
مکن درازکه آن خنجریست خون‌آلود
خموش باش، چه بسیار دیده‌ایم که داد
زبان سرخ سر سبز را به تیغ کبود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر توصیه می‌شود که باید در سخن گفتن دقت کرد و به موقع و با نیکوکاری صحبت کرد. زیرا زبان می‌تواند مشکل‌ساز شود و اگر به آن بی‌توجهی شود، ممکن است عواقب خطرناکی داشته باشد. در نهایت، اشاره می‌شود که باید بغض و سکوت را بر زبانِ تند ارجح دانست، چون بسیاری از افراد به خاطر گفتار ناپسند، دچار آسیب شده‌اند.