شمارهٔ ۷ - قطعه ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / اشعار محلی / وزن: فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)
ای بهار طور نمیری که بگن شکرکه مرد
گور بگورکه ز دستش بعذاب عالم بود
خوب آدم بمیره طورکه مخلوق بگن
ایها الناس کیک‌ه مرد عجب آدم بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به استقبال از بهار و زیبایی‌های آن اشاره دارد و بیان می‌کند که افراد نباید زود از دنیا بروند. شاعر بر این باور است که از دست رفتن یک انسان خوب باعث عذاب و ناراحتی دیگران می‌شود. او همچنین می‌گوید که مرگ خوبان باید به شکلی باشد که دیگران در موردشان بگویند که چه انسان شگفت‌انگیزی بودند.