فقرۀ ۱۰۸ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دست از دزدی و پای از بی‌خویشکاری رفتن و منش از وارونگی و کجی بازدار، چه کسی که او کرفه کند پاداش یابد و کسی که گنا کند بادافراه برد.
به‌دزدی مبر دست و ستوار باش
منش را ز پستی نگهدار باش
مبر تاب هرگز تن ازکارکرد
که ازکارکردن شود مرد، مرد
ز بی خویشکاری نگهدار پای
که بیکارگی هست پتیاره زای
به‌هرکار پاداشنی همره است
گنهکاره را سخت بادافره است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن توصیه‌ای است برای پرهیز از دزدی و بی‌کاری. به افراد یادآوری می‌کند که باید از کارهای ناپسند دوری کنند و به جای آن، به تلاش و کار کردن بپردازند. همچنین اشاره شده که هر کار پاداشی دارد و گناهکاران به عذاب و سختی خواهند رسید. در نهایت، تأکید می‌شود که کار و تلاش مایهٔ مردانگی است و انسان باید از بی‌کاری دوری کند.