فقرۀ ۱۰۰ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دشمن کهن را دوست نو مگیر، چه دشمن کهن چون مار سیاه است که صد ساله کین فراموش نکند.
بود دشمن کهنه، مار سیاه
که صد سال دارد به دل کین نگاه
بدان کینه‌ور دوستی نو مکن
که ناگه کشد از تو کین کهن
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ما می‌آموزد که نباید به دشمنان قدیمی اعتماد کرد. دشمنی که سال‌ها از کینه‌اش نگذشته، مانند ماری سیاه است که هرگز فراموش نمی‌کند. اگر با چنین دشمنی به دوست‌داشتن جدیدی بپردازیم، ممکن است ناگهان با کینه‌اش به ما آسیب بزند. بنابراین بهتر است از دشمنان کهنه دوری کنیم.