آیین زرتشت ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
چنین گفت در گات‌ها زردهشت
که بر دیو ریمن نمایید پشت
دروغ است هم‌دست اهریمنا
ابا هر بدی دست در گردنا
به یزدان نیکی دهش بگروید
دروغ از فریبندگان مشنوید
به هرمزد والا نماز آورید
به یزدان یکایک نیاز آورید
گوش نیک دارید و نیکومنش
کزین دو به نیکی گراید کنش
چو پندار شد خوب و گفتار خوب
شود بی گمان کار وکردار خوب
به نیکو منشت و گوشت و کنشت
بیارای خود را چو خرم بهشت
برون و درون هر دو شایسته به
نهاد خوش و خوی بایسته به
سخن خوب و دل خوب و خوش کار کرد
چو این هرسه شد خوب،خوبست مرد
نیت گر بود خوب و گفتار بد
درختی است خوش کاورد بار بد
منش گر بود زشت و گفتار نغز
اناریست خوش ظاهر و ترش مغز
مکن بد اگرچه نه‌پیدا بود
که پیروزی دیو شیدا بود
روان و تن خویش ورزنده دار
به ورزیگری کشور ارزنده دار
تن لاغر و خاک نادیده ورز
ندارد به نزد جهاندار ارز
اگر گرسنه روزی آری به شب
گناهست نزدیک دادار رب
گناهی‌ست کان را ستغفار نه
زمین تشنه و آدمی گرسنه
برون آرکهریز و آب روان
بر آن آب بنشان نهال جوان
برافشان بهر مهر مه تخم پاک
که درتیر مه زر ستانی ز خاک
میفکن درختی که بار آورد
هم آن راکجا سایه می گسترد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
زرتشت در گات‌ها می‌گوید که باید بر دیوهای بدی ایستادگی کنید و از دروغ و فریب پروا کنید. او تأکید می‌کند که به یزدان نیکی کنید و از دروغ‌گویان دوری گزینید. نماز به هرمز (خدای بزرگی) بیاورید و همواره نیازی به یزدان داشته باشید. او پیشنهاد می‌دهد که با گوش و دل نیکو به خوبی‌ها گرایش پیدا کنید، زیرا پندار و گفتار خوب باعث کار و کردار نیکو می‌شود. زرتشت بر اهمیت نیک‌منشی و نیک‌گویی تاکید می‌کند و می‌گوید که باید درون و برون خود را مناسب و شایسته بیارائید. او بیان می‌کند که اگر نیت انسان خوب باشد اما گفتارش بد، درختی می‌شود که بار بد می‌دهد. برعکس، اگر منش زشت باشد ولی گفتار زیبا، آدمی همچون اناری خوش‌ظاهر و ترش خواهد بود. همچنین، زرتشت می‌فرماید که نباید کار بدی انجام داد حتی اگر پنهان باشد، زیرا دیو بدی پیروزی نخواهد داشت. او باید به روان و تن خود اهمیت دهد و با پرورش خود، به ساختن جامعه‌ی ارزنده‌ای بپردازد. او از بهبود شرایط و باروری زمین و انسان می‌گوید و از کاشت درختان خوب و مفید سخن می‌گوید.