فقرۀ ۲۲ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
از بدگوهر مرد، و بد تخمه مرد افام مستان و مده، چه وخش گران باید دادن و همه گاه به درخانهٔ تو بایستد و همیشه پیامبر به درگاه تو برپای دارد و ترا زیان گران از وی باشد.
به بدگوهران وام هرگز مده
چو دادی بر آن خواسته دل منه
هم از بدنژادان و بدگوهران
مکن وام کش هست و خشی گران
پی زر دراستد همی بر درت
پیمبر فرستد همی در برت
زیان‌ها بسی هست از ایدر ترا
مکن وام از مرد بدگوهرا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به خطرات و مضرات ارتباط با افراد بدذات و پایین‌نژاد اشاره دارد. نویسنده هشدار می‌دهد که نباید به بدگهران و بدذات‌ها وام داده شود، زیرا این کار می‌تواند مشکلات و زیان‌های بسیاری به همراه داشته باشد. او از تلخ‌بویی و بدذات بودن این افراد می‌گوید و تاکید می‌کند که پیامدهای منفی ناشی از کمک به آنها، مزاحمت‌های مداوم و آسیب به شخصیت فردی است. در نهایت، توصیه می‌شود که از ارتباط و تعامل با این گونه افراد خودداری شود.