فقرۀ ۸۱ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
دادار باش که گروزمانی (ملکوتی) شوی.
ز داد و دهش جاودانی شوی
جز این گر کنی زود فانی شوی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این بیت به اهمیت داد و دهش و نیکی کردن اشاره دارد. در آن بیان می‌شود که اگر انسان بخواهد ملکوتی و جاودانه شود، باید در مسیر داد و دهش حرکت کند. در غیر این صورت، اگر به این‌کارها اهمیت ندهد، به سرعت از بین خواهد رفت و فانی می‌شود.