نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

فقرۀ ۸۳ ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)

خرد بوده (‌پست و بی‌اصل‌) واپیشوار (‌؟‌) مردم را نگاه مدار (‌تفقد و احسان مکن‌) چه ترا سپاس نخواهد داشت‌.

چو گشتی توانگر به داد و دهش

فرومایهٔ پست را برمکش

که این مردمان خداناشناس

ندارند از مرد مهتر سپاس

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به این موضوع می‌پردازد که انسان‌های حقیر و بی‌اصل و نسب از خوبی و بخشندگی بی‌خبرند و برای احسان و کمک‌های تو از تو سپاسگزاری نخواهند کرد. وقتی انسان ثروتمند و توانگری می‌شود، نباید به انسان‌های فرومایه توجه کند، زیرا آن‌ها از مردان بزرگ و نیک‌خوی به خاطر خوبی‌هایشان قدردانی نمی‌کنند و خداناشناس هستند.