فقرۀ ۸۲ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
زن کسان مفریب، چه به روان گناه گران بود.
به راه زنان دانهٔ دل مپاش
فریبندهٔ جفت مردم مباش
زن پارسا را مگردان ز راه
که از رهزنی بدتر است این گناه
روان را گناه گران آورد
بس آسیب در دودمان آورد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره ضررهای فریب و خیانت در روابط زن و مرد صحبت می‌کند. بیان می‌شود که زنانی که دیگران را فریب می‌دهند، گناهکار هستند و این کار می‌تواند آسیب‌های زیادی به خانواده‌ها و نسل‌ها وارد کند. همچنین تأکید می‌شود که زنان پارسا و درستکار را باید از این مسیرهای فریب دور کرد، زیرا ظلم به آن‌ها از هر گونه دزدی بدتر است. در نهایت، این عمل به روح و روان آسیب می‌زند و موجب مشکلات زیادی می‌شود.