فقرۀ ۹۷ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
به انجمن جایی که نشینی نزدیک دروغ (گوی) منشین که تو نیز بسیار دردمند نه‌بوی. (کذا)
مشو هیچ همدوش مرد دروغ
کز این دیو مردم نیاید فروغ
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به اهمیت دوری از دروغ و دروغ‌گویان اشاره می‌کند. او می‌گوید که نباید در کنار افرادی که دروغ می‌گویند نشست، زیرا دروغ و فریب باعث آزار و درد می‌شود. در نهایت، او تأکید می‌کند که هم‌نشینی با دروغگوها هیچ نوری و روشنی به همراه ندارد، بلکه تنها تاریکی و گمراهی ایجاد می‌کند.