فقرۀ ۹۶ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / ارمغان بهار / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
سخن دوآیینه (به دورویی و تذبذب) مگوی.
سخن هیچگه بر دو آیین مگوی
که نزد مهال ریزدت آبروی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
سخن از دورویی و تردد نزن، زیرا هر سخن دوآیینه‌ای نداشته باش. هرگز از دو مسیر صحبت مکن که در نزد زمان، آبرویت از بین می‌رود.