بخش ۲۲ - در فواید اختصاص و تقسیم کارها میان مردم دانا ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / کارنامهٔ زندان / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
نیک بنگر بدان بنای بلند
چون که معمار طرح آن افکند
آن یکی آجرش تمام کند
دگری نیز خشت خام کند
آن یکی آهکش کند غربال
وان دگر خاکش آورد به جوال
آن یکی پی فکند و جرز کشید
وان دگر طاق بست و گچ مالید
درگر است‌این و اوست سنگتراش
وان بود ربزه کار و آن نقاش
چون که هرکس به کار خود پرداخت
گشت پیدا عمارتی نو ساخت
زین قبیل است علم‌های جهان
خبرگی باید ازکهان و مهان
آن که هم در زیست و هم قناد
باز آرد به هر دوکار فساد
جامهٔ خلق از اوست شهداندود
پشمکش نیز هست پشم‌آلود
کار دانا یکی بود پیوست
برد نتوان دو هندوانه به‌دست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به بررسی همکاری و تخصص در ساخت و ساز می‌پردازد. شاعر به نمای بلندی اشاره می‌کند که توسط معمار طراحی شده و هر فرد با تخصص خود در ساخت آن نقش دارد. هر سازنده، از آجرچین گرفته تا گچ‌کار و سنگتراش، با دقت و مهارت کار خود را انجام می‌دهد تا به یک ساختمان جدید و زیبا دست یابند. در پایان، شاعر به اهمیت علم و تخصص در کارها اشاره می‌کند و این نکته را مطرح می‌کند که هر کس باید در زمینه خاص خود فعالیت کند تا کارها به درستی پیش برود. در واقع، توانایی و دانش هر شخص در کارش تأثیر زیادی دارد و نمی‌توان همزمان در دو زمینه مختلف به خوبی عمل کرد.