نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

خانه را پاک دار تا مگس نیاید ملک‌الشعرا بهار

ملک‌الشعرا بهار / مذمت مگس (ذوبحرین) / وزن: مفتعلن مفتعلن فاعلن (سریع مطوی مکشوف)

بخش 1

دعوت او مسکن پر چرک تست

مسکن پر چرک تو از شرک تست

پاکی و پاکیزگی از دین بود

مشرک و بیدین سگ چرکین بود

چون مگس از اهرمن آمد پدید

رغبت او جانب چرکی کشید

ریشهٔ ذات مگس اهریمنی است

خلقتش از ربمی‌ و از ربمنی است

پاک زی و خانهٔ خود پاک دار

تا مگس از خان تو گیرد فرار

گر همه خلق این عمل آسان کنند

ریشه‌اش از کشور ایران کنند

کشور ایران شود آباد و پاک

می‌شود این جانور از بن هلاک

چون‌مگس‌ازکشور ماگشت دور

باگل وخاک وطن آغشت نور

خرمگس از پاکی کشور پرید

رشتهٔ بی‌باکی کافر برید

بهجت و نورانیت آید به کار

صحت و انسانیت آید به‌بار

صحت و انسانیت از خاصیت

دانش و دین آرد و حسن نیت

دانش و دین چون درکشور زنند

لشکر شیطان در دیگر زنند

وین مگس از لشکر شیطان بود

کشتن و تاراندنش آسان بود

ای پسر، این گفتهٔ نغز بهار

بشنو و برآن دل و همت کمار

بخش 17

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به بررسی مفهوم پاکی و ناپاکی در دین و زندگی انسان‌ها می‌پردازد. شاعر به تصویر مگس به عنوان نماد ناپاکی و شیطان اشاره می‌کند و براین تاکید دارد که برای ایجاد زندگی پاک و باطنی روشن، انسان باید خانه و محیط خود را از ناپاکی‌ها دور نگه دارد. او می‌گوید اگر همه به این رویکرد بپیوندند، کشور ایران پاک و آباد خواهد شد و ناپاکی‌ها از بین خواهند رفت. در نهایت، با اشاره به اهمیت علم و دین، شاعر خواستار توجه به ارزش‌های انسانی و زدودن ناپاکی‌ها از زندگی می‌شود.