شمارهٔ ۲۳ - نتیجه ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / مثنویات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
چو ترسی در دل کودک مکان کرد
ببالد هر چه بالاتر رود مرد
نبینی تو که بر نورس چناری
نگارد کس به چاقو یادگاری
ببالد، پوست آرد، پوست ریزد
ولی آن نقش از وی برنخیزد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این بیت‌ها، شاعر به ترس کودکانه و تأثیر آن بر رشد و پیشرفت انسان اشاره می‌کند. می‌گوید که هر چه ترس در دل کودک بیشتر شود، او به مرور بزرگ‌تر خواهد شد. همچنین به درختی اشاره می‌کند که بر روی آن هیچ‌کس یادگاری نمی‌گذارد، اما پوست درخت با گذشت زمان بزرگ‌تر می‌شود، با این حال، آن نشانه‌ها پاک نمی‌شوند. در کل، متن به تأثیر ترس و خاطرات منفی بر زندگی انسان‌ها می‌پردازد.