شمارهٔ ۲۷ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای خواجه وثوق گاه غرق تو رسد
هنگام خمود رعد و برق تو رسد
جامی که شکسته‌ای به پای تو خلد
تیغی که فکنده‌ای به فرق تو رسد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به خواجه وثوق اشاره می‌کند و می‌گوید که در لحظات ناامیدی و خمودی، ممکن است به او کمک برسد. همچنین، به دو نماد یعنی جام شکسته و تیغی که به کار برده اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که اتفاقاتی که به نظر بد می‌رسند، می‌توانند در نهایت به نفع خواجه تمام شوند.