شمارهٔ ۴ ملک‌الشعرا بهار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به مقایسه وضعیت انسان‌ها در زندگی می‌پردازد. او می‌گوید مخلوقیات مثل گرگ هستند؛ زمانی که انسان ضعیف و ناتوان است، همه به او حمله‌ور می‌شوند و سست و ضعیف به نظر می‌آیند. اما زمانی که انسان قوی و توانمند می‌شود، دیگران هم به سختی در برابر او می‌ایستند و از او می‌ترسند. این به نوعی نشان‌دهنده تناقض‌های قدرت و ضعف در روابط انسانی است.