شمارهٔ ۴۴ - در مرگ مادر ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای شمع شبستان من، ای مام گرام
رفتی و سیه شد به من از غم ایام
بر قبر تو اوفتادم ای گمشده مام
چون فانوسی که شمع آن گشته تمام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، گوینده از غم فقدان معشوقش سخن می‌گوید و به نور و روشنی که آن شخص برای او به ارمغان آورده اشاره می‌کند. وقتی معشوق رفته، زندگی گوینده تاریک شده و او به شدت دلتنگی و اندوه خود را نشان می‌دهد. او خود را مانند فانوس می‌داند که شمعش خاموش شده و دیگر نوری ندارد.