شمارهٔ ۵ ملک‌الشعرا بهار
ملک‌الشعرا بهار / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
از دامن کوه لاله ناگه برجست
گلگون‌رخی و تیشهٔ سبزی در دست
با فرق سر دریده گویی فرهاد
از خاک برون آمد و بر سنگ نشست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به تصویر کشیدن یک لحظه زیبا و شگفت‌انگیز است. این لحظه، ظهور شخصیتی است که با چهره‌ای گلگون و تیشه‌ای سبز در دستانش از دامن کوه بیرون می‌آید. او همانند فرهاد، قهرمان افسانه‌ای، به نظر می‌رسد که از زمین برخاسته و بر سنگی نشسته است. این توصیف، حس قدرت و زیبایی را در کنار هم نشان می‌دهد.