شمارهٔ ۳۵ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / قطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدایی که روی گردون را
به کواکب همی بیاراید
که مرا از نهیب فرقت تو
هر زمان مرگ آرزو آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به خدایی اشاره می‌کند که آسمان و ستاره‌های آن را می‌آفریند. او از درد و جدایی از معشوقش سخن می‌گوید و این جدایی او را به حالتی می‌رساند که هر لحظه آرزوی مرگ می‌کند.