قطعات — دیوان اشعار مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / دیوان اشعار

فهرست شعرها

• شمارهٔ ۴ — دعاگوی دیرینه مداح مجرم
• شمارهٔ ۳ — زهی باد بر تو و عکس حلمت
• شمارهٔ ۲ — شاها جمال طبلکی این زن وفاست کو
• شمارهٔ ۱ — جمال طبلکی! سگ بهتر از توست
• شمارهٔ ۶ — ای فرشته صفتی کز سر تعظیم و جلال
• شمارهٔ ۷ — بزرگ جهان خواجه شاه قدر
• شمارهٔ ۵ — صدر عالی اوحدالدین دام انعامه که هست
• شمارهٔ ۱۳ — ای آنکه لطیفه های طبعت
• شمارهٔ ۸ — به خدایی که بر میان قلم
• شمارهٔ ۱۵ — شاها بدان خدای که در دست قدرتش
• شمارهٔ ۹ — به خدایی که او به قدرت خویش
• شمارهٔ ۱۰ — نیکویی کن شها که در عالم
• شمارهٔ ۱۴ — صدرا! بدان خدای که مرغ ثناش را
• شمارهٔ ۱۲ — سپهر قدرا در قبضه کفایت تست
• شمارهٔ ۱۱ — زهی شکسته رواق سپهر نیلی را
• شمارهٔ ۲۱ — به خدایی که کلک قدرت او
• شمارهٔ ۲۳ — به خدایی که نفس ناطقه را
• شمارهٔ ۲۲ — صاحبا صدرا! به ذات آنکه کلک قدرتش
• شمارهٔ ۱۶ — خسروا! یک روزه عزم خدمتت
• شمارهٔ ۲۰ — شاها تویی آنکه از بزرگی
• شمارهٔ ۱۹ — مرا دوای دل خسته ساخت خواجه رفیع
• شمارهٔ ۱۸ — شاها بدان خدای که آثار صنع او
• شمارهٔ ۱۷ — کرم پناه جهان عز دین تویی که ز تو
• شمارهٔ ۲۹ — ز روح القدس دوش کردم سؤالی
• شمارهٔ ۲۷ — مرا ز غیبت خاقانی و خریش چه باک؟
• شمارهٔ ۲۸ — هوا ز انسان خنک شد کز جنان حورا همی گوید
• شمارهٔ ۳۰ — نه میر و شه بود هر کو کله دارد قبا بندد
• شمارهٔ ۳۱ — به خدایی که ید قدرت او
• شمارهٔ ۲۴ — ز گردون آرمیده چون بود خلق؟
• شمارهٔ ۲۵ — زهی ملک بخشی که از روی قدرت
• شمارهٔ ۲۶ — ای صدر شاه رتبت قطب فلک جلالت
• شمارهٔ ۳۸ — عیسی وقت ما رئیس الدین
• شمارهٔ ۳۷ — دریا دلا! کسی که گهر چین لفظ تست
• شمارهٔ ۳۹ — به جان آفرینی که ابر بهاری
• شمارهٔ ۳۲ — از بستر غم که جای بدخواه تو باد
• شمارهٔ ۳۶ — اوحد دین چون ز حادثات زمانه
• شمارهٔ ۳۴ — تو آفتاب و سحابی شها به چشم کرم
• شمارهٔ ۳۵ — به خدایی که روی گردون را
• شمارهٔ ۳۳ — به خدایی که در ستایش عقل
• شمارهٔ ۴۴ — چه فتوی کند خواجه خواجه زاده
• شمارهٔ ۴۷ — شمس یکدست که از دست من و زخم بدم
• شمارهٔ ۴۱ — به خدایی که قدرت او را
• شمارهٔ ۴۲ — هر که بر مردمان ستم نکند
• شمارهٔ ۴۵ — ای جهان کرم سلام علیک
• شمارهٔ ۴۶ — خداوندم ظهیرالدین ادام الله ایامه
• شمارهٔ ۴۳ — گفت آن کس که در جهان او را
• شمارهٔ ۴۰ — ای یازده امهات و نه آب
• شمارهٔ ۵۰ — چو گیتی بگسترد فرض جلالت
• شمارهٔ ۴۹ — از بلندی نه بر او راه دعای مستجاب
• شمارهٔ ۵۲ — حکیما درین سبزه گاه ستوران
• شمارهٔ ۵۱ — به فر دولت تو صد هزار کس هستند
• شمارهٔ ۵۳ — صفاهان خرم و خوش می نماید
• شمارهٔ ۵۴ — کرم پناها! گشتم اسیر آرزویی
• شمارهٔ ۴۸ — اکنون که روزگار به انصاف می نهد
• شمارهٔ ۵۵ — قسم به واهب عقلی که پیش علم قدیم
• شمارهٔ ۵۸ — زهی سپهر جنابی که عکس خاطر تو
• شمارهٔ ۶۰ — غم آباد ایام را آزمودم
• شمارهٔ ۶۱ — گل باغ فضلم زلال میم ده
• شمارهٔ ۵۷ — مرا دل نه و دردهای دلی
• شمارهٔ ۵۹ — به جان آفرینی که نزد جلالش
• شمارهٔ ۶۲ — هر آن عمری که آن از کام دل بر گوشه ای افتد
• شمارهٔ ۶۳ — خسروا! بر بساط خدمت تست
• شمارهٔ ۵۶ — حبر جهان فرید دبیر آنکه در جهان
• شمارهٔ ۶۴ — به خدایی که در موجودات
• شمارهٔ ۷۰ — ای خواجه تویی معامل من
• شمارهٔ ۷۱ — ای صدر بکن هر چه توانی ز تغافل
• شمارهٔ ۶۶ — صاحبا! داننده اسرار می داند که من
• شمارهٔ ۶۵ — دین پناها! دم جانبخش ترا
• شمارهٔ ۶۷ — سعد دین اسعد آن یگانه دهر
• شمارهٔ ۶۸ — جنت دنیاست عرض این همایون بارگاه
• شمارهٔ ۶۹ — این قوم نگر که باز هستند
• شمارهٔ ۷۵ — پذرفته ای گلاب دعاگوی خویش را
• شمارهٔ ۷۹ — عیسی نفسا! تویی که هر دم
• شمارهٔ ۷۸ — خرد را دوش گفتم کز که نازند؟
• شمارهٔ ۷۳ — ای کلک تو بر عروس کاغذ
• شمارهٔ ۷۲ — خدایگانا! معلوم رای روشن تست
• شمارهٔ ۷۷ — ای سرافراز مهتری که به دهر
• شمارهٔ ۷۶ — ای رای رفعیت آسمان را
• شمارهٔ ۷۴ — شاها! تویی آنکه از دل تست
• شمارهٔ ۸۶ — جان بر تو پاشم از دل چون دلستان مایی
• شمارهٔ ۸۷ — شمس یک‌دست که از دست من و بیم هجا
• شمارهٔ ۸۰ — زهی ملک بخشی که خصمت ندارد
• شمارهٔ ۸۲ — یاد بادا از آنکه وجه معاش
• شمارهٔ ۸۵ — خداوندا ترا گفتم که این شش طاق پیروزه
• شمارهٔ ۸۳ — به خدا گر خدا روا دارد
• شمارهٔ ۸۱ — خداوند من صارم الدین که طبعت
• شمارهٔ ۸۴ — بلند بختا با بختیان همت تو
• شمارهٔ ۸۸ — جانا همه آیت نکویی