شمارهٔ ۱۱ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به توصیف زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش می‌پردازد و از او می‌خواهد که بی‌درنگ و بی‌عذر به سوی او بیاید. او با اشاره به شکوفایی گل‌ها در بهار، از معشوق می‌خواهد که مانند گل‌ها بر دلش اثر نگذارد. شاعر تأکید می‌کند که هیچ عذری پذیرفته نیست و از معشوق می‌خواهد که اگر خواهان بوسه است، آن را بدهد و اگر نوشیدنی دارد، بیاورد. در واقع، او خواهان عشق و زیبایی بی‌پرده است.