نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۸ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: مفعول مفاعلن فعولن (هزج مسدس اخرب مقبوض محذوف)

الصبح علی الضلام مقبل

ان تسق لنا المدام عجل

بنشان ز من ای غم تو مشکل

زان آب حیات آتش دل

سقیا لک فاسقنی حراما

ان کان دمی و انت فی حل

می خوردن و دادن از تو نیکوست

جود از قزل ارسلان عادل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به شوق و اشتیاق خود برای نوشیدن شراب و فرار از غم و اندوه اشاره می‌کند. او از معشوقش می‌خواهد که به او آب حیات دهد و با اشاره به لذت‌های زندگی، می‌گوید که نوشیدن شراب و بخشش از طرف معشوق کار نیکویی است. در واقع، شعر بیانگر تمایل به عشق و نوشیدن است، با یادآوری برخی از مسائلی که ممکن است با آن همراه باشد.