شمارهٔ ۲۲ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به زیبایی و شادی روز نوروز می‌پردازد. شاعر با اشاره به نسیم خوشی که وارد می‌شود، از آن به عنوان نشانه‌ای از خوشحالی و سرزندگی یاد می‌کند. او نوروز را روزی خوش و پر از نور می‌داند که به همراه خود نعمتی از خداوند به ارمغان می‌آورد. شاعر از مردم دعوت می‌کند که با شادی و طرب سر کنند و از لحظات زندگی لذت ببرند. در نهایت، او بر این نکته تأکید دارد که دنیا تنها یک دم می‌گذرد و باید از آن بهره‌برداری کرد.