شمارهٔ ۲۷ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به دعوت از دوستش برای نوشیدن شراب و گذراندن زمان خوش دعوت می‌کند. او به ویژگی‌های سبک بودن روح و لذت از زندگی اشاره می‌کند و از باده‌ای که در کاسه‌های بزرگ سرو می‌شود، سخن می‌گوید. همچنین به شادی و زیبایی لحظات با دوستان و بزم شاه اشاره می‌کند. در کل، شعر به جشن و شادمانی و لذت از زندگی می‌پردازد.