نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۹ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

یا صاح قد صاح دیک الصبح فاستعجل

مدامة مثل عین الشمس یستقبل

بیاور ای می و ماه از لب و رخ تو خجل

میی که قوت روان آمدست و قوت دل

واسقنی صرفها من وسط باطیة

فی حضرة الملک الموصوف بالعدل

چه چیز خوشتر از آن در جهان که باده خورد

خدایگان جهان ارسلان بن طغرل

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به دعوت به نوشیدن شراب و لذت‌بردن از زیبایی‌ها و شادی‌های زندگی می‌پردازد. شاعر از معشوقه‌اش می‌خواهد تا همانند خورشید، شرابی خوش‌طعم به او بدهد و او را از تلخی‌های زندگی دور کند. او به ویژگی‌های شراب که روح و دل را قوت می‌بخشد اشاره می‌کند و در پایان به اهمیت عدالت و آرامش در زندگی اشاره دارد. شاعر به ستایش بزرگی مانند ارسلان بن طغرل نیز پرداخته است.