شمارهٔ ۵۰ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر که به مدح شخصیت‌های بزرگ و ممتاز اشاره دارد، شاعر به برتری و مقام والای آنان اشاره می‌کند و بیان می‌دارد که شأن و مقام آن‌ها از هر چیز دیگری بالاتر است. شاعر از نور و درخشش آن‌ها به عنوان خورشید یاد می‌کند و می‌گوید که این افراد در عرصه مجد و افتخار به مرتبه‌ای رسیده‌اند که حتی آسمان‌های بالا نیز در برابرشان ناچیز است. همچنین، شاعر به نیکی‌ها و احسان‌های آن‌ها اشاره کرده و تأکید می‌کند که در تاریخ همتا و هم‌پای این بزرگان وجود ندارد. در نهایت، شاعر با اشاره به دوره صدر اسلام، زیبایی و عظمت شخصیت‌های تاریخی را گرامی می‌دارد.