شمارهٔ ۵۱ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)
اتی النیروز یا ظل الاله
و من بجلاله الدنیا تباهی
و من خضعت له الافلاک طرا
خضوعا فی الاوامر والنواهی
زهی بر تو جهانداری و شاهی
مقرر کرده تأیید الهی
مبارک باد و میمون بر تو نوروز
که دین را پشت و دولت را پناهی
فعش ما شئت مشکور المساعی
و کن ما عشت معدوم المضاهی
و دامت عنک یا سند المعالی
عیون الدهر نائمه کماهی
تو آن دریادلی ای شاه عالم
که رفت از ماه، حکمت تا به ماهی
به نوروزی نشین و جام می خواه
که دادت حق تعالی هر چه خواهی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره عظمت و بزرگی پادشاه و جهانداری اوست. شاعر به ستایش ویژگی‌های محبوب و خاص او پرداخته و نوروز را به عنوان نماد تازگی و شادابی جشن گرفته است. همچنین اشاره شده است که قدرت و موفقیت پادشاه به تأیید الهی وابسته است. برکت و شادی نوروز به او تبریک گفته شده و از او خواسته شده که در این روز با شادی و میگساری جشن بگیرد، چرا که خداوند به او هر آنچه می‌خواهد عطا کرده است.