شمارهٔ ۶ مجیرالدین بیلقانی
لقیت فخرا یا امام ذوی الادب
و بذالک العلیا قد افتخر اللقب
و وعیت لفظک اذ وعظت فلم یزل
ادنی مقرطة بما زان الذهب؟
بحر المعانی فی کلامک مضمر
و کلامک الدر النثیر المنتخب
الدر وسط البحر لیس بمعجب
البحر فی الدر النثیر من العجب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر در مورد مقام و فضیلت امام ذوی الادب (امام علی) صحبت میکند و به ویژگیهای کلام و سخنان او اشاره دارد. شاعر به زیبایی و عمق معانی در کلمات او توجه میکند و آنها را با دریا و مروارید مقایسه میکند. همچنین بر این نکته تأکید میکند که کلام امام از ارزش و زیبایی خاصی برخوردار است و در مقایسه با سایر کلمات، درخشندگی و شگفتی بیشتری دارد. در کل، شعر بیانگر ارادت و افتخار به شخصیت و سخنان امام علی است.