شمارهٔ ۷ مجیرالدین بیلقانی
مجیرالدین بیلقانی / ملمعات / وزن: مستفعلن مستفعلن مستفعلن مستفعلن (رجز مثمن سالم)
لاح الصباح المختفی والدیک نادی بالطرب
قم فاسقنی ثم اسقنی یا بدر ماء کاللهب
می ده مرا می ده مرا کاندر غمت می به مرا
لب بر لب امشب نه مرا کامد ز غم جانم به لب
یا من له قلبی فدا و صلا علی رغم العدی
قد جاوز الهجر المدی والصبر افناه الطلب
شعر مجیر ای ماه نو بسرای بعد از راه تو
در بزم شروانشاه نو شاه فریدونی نسب
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شعر به صورت حسی و عاشقانه به تصویر کشیده شده است. شاعر از مهتاب (بدر) می‌خواهد که او را سیراب کند و از غم‌هایش بکاهد. او به عشق و اشتیاقش اشاره می‌کند و از درد و رنجی که به خاطر جدایی متحمل شده، سخن می‌گوید. همچنین از یک مجلس شاد و خوشحال صحبت می‌کند که در آن یاد و نام محبوبش زنده است. در کل، شعر اندوه و شادی عشق را در کنار هم به تصویر می‌کشد.