شمارهٔ ۱۱۵ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این زمانه، ما خود را در مرکز غم می‌بینیم و غم به زندگی ما وارد شده است. در جهان که محل زندگی‌مان است، ما همسایگان رنج و درد هستیم و در میان غم‌ها زندگی می‌کنیم.