شمارهٔ ۱۲۲ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر بیان می‌کند که هر عذری که بخواهد با محبوب بداندیشش بکند، تمام دردها و رنج‌های دلش را به جان می‌خرد. او احساس می‌کند که اگر جانش در خطر باشد، باید با خود پایداری و شجاعت داشته باشد و جان را به‌خاطر عشقش فدای آن شخص کند.