شمارهٔ ۱۲۳ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این اشعار به تصویرگری زیبایی از اهمیت زبان و بیان می‌پردازد. شاعر با استفاده از تشبیه غنچه، بیان می‌کند که اگر دندان به کلام بگشاید، می‌تواند رازهای جهان را فاش کند. همچنین با تشبیه تیغ زبان به خورشید، از قدرت کلام برای روشن کردن و شکافتن حقیقت‌ها سخن می‌گوید. در کل، این شعر به نیروی بیانی و تاثیر آن بر درک دنیای پیرامون تأکید دارد.