شمارهٔ ۱۲۴ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این اشعار به احساس عاشقانه‌اش می‌پردازد. او می‌گوید که اگر در بند و محدودیت معشوق باشد، این به معنای خستگی از فراق او نیست. روزش را مانند موهای مجعد و زیبای معشوق می‌بیند، اما با وجود این زیبایی، همچنان به یاد او ریشخند می‌کند که با تمام این اوصاف، نمی‌تواند از او فاصله بگیرد. در واقع، این غزل به عمق عشق و وابستگی شاعر به معشوق اشاره دارد.