شمارهٔ ۱۳۶ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به یاد وصالی می‌افتد که باعث دلخوشی و محبت او بوده است. او از معشوق می‌خواهد تا از آن لحظه‌های زیبا و صمیمانه یاد کند و به یاد بیاورد که چگونه دل او را با محبتش شاد کرده است. شاعر همچنین به دوری و هجری که بین آن‌ها افتاده اشاره می‌کند و از بی‌صبری و درد ناشی از این جدایی سخن می‌گوید. به طور کلی، این اشعار گویای longing و میل به وصال و نزدیکی است.