شمارهٔ ۱۴۱ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به موی سپید (نماد پیری و تجربه) اشاره می‌کند و درباره نشستن با یاری و لذت از آن شب صحبت می‌کند. او می‌گوید که اگر در این لحظه چیزی خوشایند نباشد، صد عذر برای آن می‌آورد، اما نمی‌داند چگونه می‌تواند از موی سپید خود عذرخواهی کند. به طور کلی، شاعر به چالش‌های زمان و احساسات انسانی در مواجهه با پیری و عشق اشاره دارد.