نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۱ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

امشب بر من زمانه شاد آوردست

حوراوش و مشتری نژاد آوردست

امید نبد مرا که آیی به برم

ای آتش رخ کدام باد آوردست

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این شعر از شب شاد و خوشحالی که برایش به ارمغان آمده صحبت می‌کند. او در انتظار کسی است که برایش عزیز و محبوب است و ابراز می‌کند که هرگز امید نداشت که این شخص به او برگردد. همچنین، او توصیف می‌کند که زیبایی و جذابیت این فرد شبیه آتش است و سوال می‌کند که چه چیزی یا چه نیرویی او را به سویش آورده است.