شمارهٔ ۳۳ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به موهای سپید خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌گونه خجالتی از آن ندارد. او احساس می‌کند که تنها کسی که بر سرش نشسته و او را تحت فشار قرار داده، زمان است که بیش از سی و دو سال بر او گذشته و هیچ‌کس دیگری برای او اهمیتی ندارد.