شمارهٔ ۴۳ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت شعر به این مضمون اشاره دارد که اگر کسی از آفتابه‌ی خود (گندانی) چیزی به وجود آورد، باید به خاطر این کارش عذاب وجدان نداشته باشد، چون در نهایت خود را با انجام کارهای نیک به دیگران معرفی خواهد کرد. همچنین تأکید می‌شود که نام نیک از دست نرود، چرا که اتهام و عیب به دیگران می‌تواند بر او نیز سایه بیفکند.