شمارهٔ ۴۸ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

غصه‌های زندگی بی‌پایان است و دل من پر از درد و رنج است. من از اینکه این موهای سپید، نشانه‌ای از غم و سیاهی در دل من هستند، ناتوان شده‌ام.