شمارهٔ ۷۴ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره بارش باران و تأثیر آن بر طبیعت است. ابر به خاطر بخشندگی و سخاوتش فرود می‌آید تا با زمین که به آن نیاز دارد، همراهی کند. وقتی درست می‌بیند که دست تو (نشانه‌ای از درخواست و نیاز) به سوی آن دراز شده، تصمیم می‌گیرد که باران را بریزد، اما از این نزدیکی و تماس با تو خجالت‌زده می‌شود.