نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۸ مجیرالدین بیلقانی

مجیرالدین بیلقانی / رباعیات / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

گل صبحدم از باد برآشفت و بریخت

با باد صبا حکایتی گفت و بریخت

بد عهدی عمر بین که گل در ده روز

سر بر زد و غنچه کرد و بشکفت و بریخت

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، گل صبحدم به خاطر وزش باد ناراحت می‌شود و داستانی با باد صبا مطرح می‌کند. شاعر به بی‌وفایی عمر اشاره می‌کند که چطور گل در یک مدت کوتاه، از جوانه زدن تا شکفتن، به پایان می‌رسد و می‌ریزد. این شعر نمادی از زودگذر بودن زندگی و زیبایی‌هاست.