شمارهٔ ۸۹ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر expresses احساس عمیق عشق و وابستگی به معشوق است. شاعر بیان می‌کند که یاد محبوبش مانند جان در دلش جا دارد و کسی را نمی‌شناسد که بتواند از دنیای غم و اندوه ناشی از دوری او رهایی یابد. همچنین، او روزی را فرخنده می‌داند که هر صبح چشمش به جمال محبوبش بیفتد.