شمارهٔ ۹۵ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به رابطه عاشقانه اشاره می‌کند. او می‌گوید اگر یارش شبانه با او بماند، هنوز برای جدایی آماده نیست. شاعر از غم و اندوه خود صحبت می‌کند که مانند ابر گریه می‌کند، در حالی که یارش مانند گل می‌خندد و شاد است. این تضاد میان غم او و شادی یار به زیبایی بیان شده است.