شمارهٔ ۸ مجیرالدین بیلقانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر دربارهٔ دردی است که زندگی و زمان برای شاعر به همراه داشته است. شاعر به بیان احساساتش در مورد پیری و مشکلات ناشی از آن می‌پردازد و می‌گوید که رنج‌ها و سختی‌ها به او خاری همچون موی سپید داده‌اند. او احساس می‌کند که زمان و سرنوشت بر او ظلم کرده و بر دوشش بار سنگینی از غم و اندوه نهاده‌اند. در کل، شعر نمایانگر نارضایتی از چرخش روزگار و تأثیر آن بر زندگی انسان است.