غزل شمارهٔ ۲۴۱ بیدل دهلوی
بیدل دهلوی / غزلیات / وزن: مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)
خداوندا به آن نور نظر در دیده جا بنما
به قدر انتظار ما جمال مدعا بنما
نه رنگی از طرب‌داریم و نی از خرمی بویی
چمن‌گم‌کرده‌ایم آیینهٔ ما را به ما بنما
شفیع‌جرم مهجوران‌به‌جز حیرت‌چه می‌باشد
به حق دیدهٔ بیدل‌که ما را آن لقا بنما
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از خداوند درخواست می‌کند تا نور و جمال (زیبایی) مورد انتظار خود را به او بنمایاند. او احساس می‌کند که در زندگی شادابی و طراوتی وجود ندارد و در جستجوی حقیقت و زیبایی است. شاعر همچنین به آنانی که دور از حقایق هستند، اشاره کرده و از خدا می‌خواهد تا به آن‌ها نیز نور هدایت ببخشد.